Ποιος είμαι

Πατέρας – Δημοσιογράφος – Επικοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Παρ’ ότι τα τελευταία χρόνια ψάχνομαι ευρύτερα με την επικοινωνία, αυτοαποκαλούμαι, ακόμα, δημοσιογράφος. Είναι που τα κουσούρια δύσκολα ξεπερνιούνται… Είναι και η δυσκολία τού να εξηγείς τι θα πει “επικοινωνιολόγος”. Οπότε λες “δημοσιογράφος” και ξεμπερδεύεις. Ή νομίζεις ότι ξεμπερδεύεις. Γιατί το μπέρδεμα προκύπτει όταν ακούς ως δήθεν αυθόρμητο και χαριτωμένο “σχόλιο”, “λαμόγιαααα”! Άντε τώρα να εξηγήσεις…

Ανέκαθεν, πάντως, είχα πρόβλημα με τους προσδιορισμούς. Μέχρι τα δεκαοκτώ δήλωνα μπασκετμπολίστας. Και μετά τις σπουδές μου στο Πάντειο, ψέλλιζα “πολιτικός επιστήμονας” και “διεθνολόγος”. Στο πρώτο άκουγα: “Δηλαδή θα γίνεις πολιτικός;”. Στο δεύτερο μόνο το “δηλαδή”. Άντε πάλι να εξηγείς…

Από τα θρανία στην δημοσιογραφία…

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να γίνω πιο συγκεκριμένος. Δυο χρόνια διήρκεσε το Master στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές πάλι στο Πάντειο (με ένα τρίχρονο μωρό, τότε, που να τρέχεις στην αλλοδαπή για σπουδές…), με ειδίκευση Διεθνή Πολιτική και Ασφάλεια. Η δε μεταπτυχιακή μου διατριβή “Μάρτιος 1987: Η κρίση μεταξύ της Ελλάδας και Τουρκίας”, ήταν το διαβατήριο όχι μόνο για ένα σύντομο πέρασμα από το Επιτελείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, αλλά για τη δημοσιογραφία.

Από το 1997, δηλώνω δημοσιογράφος. Ήταν τότε όταν βρέθηκα στην ΕΞΠΡΕΣ ως διπλωματικός συντάκτης. Τι κι αν είχα καταφέρει να είχα να έχω τέσσερις ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις, μια είδηση του ΑΠΕ δεν ήξερα να την κάνω rewritting. Ευτυχώς, υπήρξαν άνθρωποι με υπομονή να μου δείξουν. Και βρέθηκα να διαχειρίζομαι Ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, Γιουγκοσλαβικός πόλεμος που τότε ήταν στα φόρτε τους. Ιδανικότερο ξεκίνημα να κάνεις πράξη όσα σπούδασες και ερεύνησες δεν μπορούσε να υπάρξει. Και το κερασάκι; Τα αμέτρητα ταξίδια με συνταξιδιώτες και συνομιλητές μερικούς από τους “ήρωες” των φοιτητικών μου χρόνων, εμβληματικούς δημοσιογράφους ακόμα και σήμερα (ονόματα δεν λέω για να μη παρεξηγηθώ)

Κάπως έτσι, το νερό μπήκε στο αυλάκι με εμένα να εξελίσσομαι σε πολιτικό συντάκτη και από το 2004 σε βασικό αρθρογράφο της εφημερίδας. Παράλληλα, με …άξονα, την ΕΞΠΡΕΣ δοκίμασα και σε άλλα μαγαζιά, σε άλλα πόστα, σε όλα τα μέσα. Απέκτησα εμπειρίες, ακούσματα, φιλίες, σφαιρική άποψη. Το 2009 ίδρυσα το new deal Το πρώτο site επώνυμης γνώμης που υπάρχει ακόμα, χάρην της στήριξης διαπρεπών ανθρώπων. Ανθρώπων οι οποίοι, όπως κι εγώ πιστεύουμε ότι πρέπει να υπάρξει ένα new deal για την Ελλάδα. Ψιλά γράμματα για κάποιους, αλλά θα εξηγήσω παρακάτω…

Από τη δημοσιογραφία στην …επικοινωνία

Η έκπτωση της δημοσιογραφίας και η κρίση με βρίσκει να αναζητώ άλλους δρόμους. Παρά το πρόβλημα του προσδιορισμού (τι σημαίνει επικοινωνιολόγος;) επικοινωνία, διαφήμιση είναι συγγενείς με τη δημοσιογραφία κλάδοι και αρκούντως γοητευτικοί. Και αυτοί απαιτούν να ακούς. Να αφουγκράζεσαι. Να λαμβάνεις τα μηνύματα της κοινωνίας και να τα αναπαράγεις εύληπτα και κατανοητά. Η Apertus Alveo γίνεται το σημείο συνάντησης συνεργατών από τον χώρο των media και ένα brand που προάγει το πνεύμα των ανοικτών καναλιών στην πολιτική και εταιρική επικοινωνία.

Με όλα τα παραπάνω συγκροτώ την παρουσία μου στο δημόσιο χώρο τα τελευταία χρόνια. Με ενεργό συμμετοχή και διακριτή παρουσία στο δημόσιο διάλογο με επιλεκτική αρθρογραφία και πληθώρα τηλεοπτικών εμφανίσεων.

Η υποψηφιότητα

Μέσα σε αυτό το πνεύμα ενεργούς συμμετοχής στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι ήρθε και η υποψηφιότητα για το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων.

ΑΘΗΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ, είπε ο Παύλος Γερουλάνος και κτύπησε ευαίσθητο σημείο…!

Ανέκαθεν υποστήριζα την ανάγκη να υπάρξει ένα new deal στην Ελλάδα…

Το new deal όμως δεν αφορά μόνο στο οικονομικό μας μοντέλο. Δεν αφορά μόνο στην απελευθέρωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας από τα δεσμά του κρατισμού.

Το new deal αφορά κυρίως στη νοοτροπία μας. Στον τρόπο που επικοινωνούμε. Στον τρόπο που συνυπάρχουμε. Αφορά και παραπέμπει σε ένα διαφορετικό κώδικα κοινωνικής συμπεριφοράς που στον πυρήνα του έχει το ΔΙΑΛΟΓΟ.

Βασικό προαπαιτούμενο για να αλλάξει ο κώδικας κοινωνικής συμπεριφοράς είναι η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ. Είναι η συμμετοχή στο διάλογο.

Το Αθήνα Είσαι Εσύ είναι το προσκλητήριο για συμμετοχή. Συμμετοχή με κάθε τρόπο, από οποιοδήποτε πόστο, με ένα ανώτερο σκοπό:

Να αλλάξουμε την πόλη!

Η υποψηφιότητα του Παύλου βάζει το σπόρο αυτής της αλλαγής. Γιατί το προσκλητήριο του έχει τόπο συνάντησης! Είναι τα Συμβούλια Γειτονιάς.

Η ανατροπή τού “Αθήνα Είσαι Εσύ”

Είναι μια ιδέα ανατρεπτική. Γιατί θεσμοθετεί το διάλογο στη βάση της κοινωνίας, στην καρδιά της κοινωνίας. Γιατί έχει σημασία πού γίνεται ο διάλογος. Ναι διάλογος μπορεί να γίνεται στα καφενεία. Ναι ο διάλογος μπορεί να γίνεται στα σύγχρονα καφενεία, τα social media. Θα πρέπει όμως ο διάλογος να καταλήγει κάπου. Να παράγει κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Από τα Συμβούλια Γειτονιάς θα προκύψει αποτέλεσμα. Γιατί συμμετοχή στη γειτονιά προϋποθέτει διάλογο. Γιατί ο διάλογος οδηγεί στη συνεργασία. Γιατί η συνεργασία στο απτό αποτέλεσμα. Μικρό στην αρχή. Μεγαλύτερο στη συνέχεια. Γιατί από τα μικρά προκύπτει η αλλαγή. Από την αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Που επικοινωνούμε. Που συνυπάρχουμε. Αλλάζοντας, το μικροκλίμα, τη γειτονιά, αρχικά, θα αλλάξουμε την πόλη, θα αλλάξουμε τη χώρα.

Η συμμετοχή στη γειτονιά, η συμμετοχή στα Συμβούλια Γειτονιάς είναι μια επαναστατική διαδικασία γιατί δημιουργεί μια νέα κουλτούρα πολιτών. Των ενεργών πολιτών. Ενεργοί πολίτες είναι υπεύθυνοι πολίτες. Υπεύθυνοι πολίτες επιλέγουν υπεύθυνες ηγεσίες.

Ο Δήμος, η χώρα έχει ανάγκη από ενεργούς και υπεύθυνους πολίτες. Αυτοί μπορούν να προκαλέσουν την αλλαγή που χρειαζόμαστε. ΑΛΛΑΓΗ, πρωτίστως, στην κουλτούρα διαλόγου και συνεργασίας που δεν έχουμε.

“Αθήνα Σε Ακούω” γιατί “Αθήνα Είσαι Εσύ”

Με την υποψηφιότητα μου θέλω να συμπληρώσω το μήνυμα του Παύλου. Αθήνα Σε Ακούω γιατί Αθήνα Είσαι Εσύ.

Ακούω σημαίνει θέλω να μάθω. Σημαίνει σέβομαι το συνομιλητή μου και τις απόψεις του. Για να έχεις συμμετοχή πρέπει να ξέρεις να ακούς. Για να κάνεις διάλογο πρέπει να ξέρεις να ακούς. Αυτό έκανα όλη μου τη ζωή ως δημοσιογράφος, ως επικοινωνιολόγος, ως πολιτικός επιστήμονας, ως πατέρας. Αυτό κάνω και τώρα ως υποψήφιος. Αυτό θα κάνω κι αν ως δημοτικός συμβούλος αν με ψηφίσεις. Γιατί πιστεύω πως για να λύσεις ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το ακούσεις…

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά και όλα στη συνέχεια θα πάρουν το δρόμο τους. Γιατί για όλα τα προβλήματα υπάρχει λύση. Γιατί δεν υπάρχει “ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ”. Ή δεν πρέπει να υπάρχει..